Hagiografia jest to nurt literatury średniowiecznej, który zajmował się opisem żywotów świętych. Nazwa pochodzi od greckich słów hagios graphein (pisanie o świętych). Utwory o zabarwieniu hagiograficznym pisano w celach parenetycznych, dydaktycznych. LITERATURA PARENETYCZNA (z gr. parenesis - zachęta, nakłanianie do czegoś Wymarzona wizyta w Tomaszowie. - Na podstawie wiersza "Przy okrągłym stole". Nigdy nie myślałem, że można zakochać się w jakieś miejscowości. Myliłem się, bo gdy pierwszy raz ujrzałem Tomaszów, to pomyślałem; -"O boże! Jak tu pięknie". Najbardziej co spodobało mi się, to bez wątpienia zmierzch. Nigdy nie zapomnę tego widoku. Można się domyśleć, że autor utworu był z pochodzenia szlachcicem - świadczy o tym ostry atak na chłopów. Utwór jest pewnego rodzaju rejestrem skarg i zarzutów, jakie XV-wieczna szlachta ziemiańska stawiała chłopom. Wiersz o zachowaniu się przy stole Przecława Słoty porusza zagadnienia obyczajowe. Jest to zbiór przepisów Wiersz Ernesta Brylla pt.: „Wciąż o Ikarach głoszą” to utwór, w którym poeta nie tylko reinterpretuje antyczną mitologię, ale również polemizuje z romantycznym składnikiem narodowej tradycji. Tekst jest jednocześnie ekfrazą, a więc poetyckim komentarzem do obrazu Pietera Bruegela ( „ Pejzaż z upadkiem Ikara ” ). Pieśń husycka o królu Zygmuncie Luksemburczyku Krystian z Góry. Informacje o tekście. p • d e. Polska poezja świecka XV wieku. poezja obyczajowa. O zachowaniu się przy stole Wiersz o wybieraniu żony. wiersze satyryczne. Satyra na leniwych chłopów Satyra na księży Dworak szkoda • Kolęda się z Allelują zwadziła Różewicz Lament - interpretacja. „Lament”, podobnie jak inny wiersz poety – „Ocalony”, powstał w wyniku głęboko bolesnego przeżycia przez Różewicza okresu wojny. Bardzo charakterystyczna dla tej poezji jest refleksja nad kondycją człowieka, któremu udało się fizycznie przetrwać, ale który przegrał duchowo i emocjonalnie. Z tamtych czasów, bo z roku 1400, pochodzi wiersz "O zachowaniu się przy stole" zawierający zasady dobrego wychowania. Niektóre zasady nas dzisiaj dziwią i śmieszą (na przykład taka, by nie grzebać w talerzu sąsiada), ale wiele pozostaje aktualnych: nie krytykować podawanych potraw, pić umiarkowanie, nie oblizywać palców Traktaty dydaktyczne np.: "O chlebowym stole." (też "O zachowaniu się przy stole") Sołoty, stanowiący zbiór zasad dobrych manier, okazywanych w czasie jedzenia. Sonety, kunsztowne utwory liryczne, powstające już u schyłku epoki, treścią i formą zapowiadające już renesans. Najwybitniejszymi twórcami gatunku byli Dante i Petrarka. Antek zrobił dziurę w stole, Wanda obrus poplamiła, Zosia szyi nie umyła, Jurek zgubił klucz, a Wacek zjadł ze stołu cały placek. - Któż się ciebie o to pyta? - Nikt. Ja jestem skarżypyta. "Smutny wiersz" - Wawiłow Danuta Dzisiaj jestem smutna jak ptak. Dzisiaj jestem smutna jak deszcz. Leżę sobie w trawie na wznak, sama nie wiem Wiersz można więc podzielić na 21 wersów, jednakże Teresa Michałowska zaproponowała inny jego podział: na 42 wersy, także o zróżnicowanej długości (od 4 do 10 zgłosek w linijce tekstu). Utwór został zapisany w XV-wiecznym kodeksie Sermones de tempore zawierającym kazania oraz niewielką liczbę drobnych tekstów w języku QszH. Wiersz ten pochodzi z początku XV wieku, zapisany został około roku 1415. Jego autorem jest Przecław Słota, szlachcic z Gosławic w ziemi łęczyckiej. "0 zachowaniu się przy stole" to utwór obyczajowo - dydaktyczny, a w zasadzie traktat stanowiący próbę sformułowania średniowiecznych zasad dobrego wychowania. Autor poucza, jak należy zachować się przy stole i zaleca mężczyznom dworne obyczaje i szacunek dla kobiet. Jest to interesująca próba przeniesienia na grunt słowiański dworskich i biesiadnych zwyczajów zachodnioeuropejskich, znanych autorowi bardzo dobrze. Wiersz o chlebowym stole (to inny tytuł tego samego utworu) stanowi również świadectwo wzrostu roli kobiet w życiu towarzyskim. Utwór rozpoczyna wezwanie pomocy Bożej. Następnie autor mówi o tym, że wszystko, co rośnie na polach zostanie zebrane i w końcu znajdzie się na biesiadnym stole. Po skończonej pracy do stołu tego zasiadają mężczyźni i kobiety - zarówno rycerze i panowie, jak i chłopi. Przy stole należy siadać w odpowiedniej kolejności. Ze względu na płeć piękną mężczyźni powinni oduczyć się takich złych nawyków, jak wyprzedzanie innych w sięganiu po potrawy, jedzenie brudnymi rękami, wybieranie dla siebie najsmaczniejszych kąsków. Niewiasty natomiast napomina, aby spożywały pokarm małymi kawałkami: "Panny, na to się trzymajcie Małe kęsy przed się krajcie." Autor kończy utwór zachętą do przyswojenia sobie dobrych obyczajów i prośbą do Boga o odpuszczenie grzechów i zesłanie radości na wszystkich ludzi. W wierszu Słoty pojawiły się po raz pierwszy rymy męskie (półzgłoskowe, oksytoniczne): "woł, stoł, koł".

wiersz o zachowaniu się przy stole tekst